Gastblog Manon Ketz

Manon Ketz

Ken je dat verhaal over de Indiaan en de twee wolven? Hij legt uit aan zijn zoon dat iedereen twee wolven in zich heeft. Een lichte en een duistere. En dat het er om gaat welke van beide wolven je voedt.

Ik besefte vandaag dat het misschien niet toevallig is dat ik een witte en een zwarte hond heb. Ze krijgen allebei wat ze nodig hebben. De witte weinig en de zwarte veel. Dat heeft te maken met hun fysiek aard en karakter.

De zwarte is namelijk een bikkelharde werker. Hij is stoer en waaks. In het bijzonder ter bescherming van mij. Hij heeft een ruime taakopvatting. Daar moet ik hem wel eens op bijsturen. Als het aan hem ligt, komt er niemand aan mij. Dat gaat mij soms net iets te ver.

De witte hond is een en al liefde en speelsheid. In haar ogen is het leven 1 groot feest. Ze heeft zee├źn van tijd om alles en iedereen die ze tegen komt te bestuderen en besnuffelen. Als ik haar in beweging wil zetten moet ik juist niet begrenzen. Maar uitnodigen en bemoedigen. Of een frisbee gooien en haar luidkeels complimenteren. Als ze opkijkt met haar blauwe en haar bruine oog, smelt ik.

Binnenkort ga ik op reis. Ik neem mijn witte vriendinnetje mee. Benieuwd wat we samen op ons pad krijgen. De vorige keer verraste ze me. Toen een puppy van een andere wandelaar mijn aandacht vroeg en ik enthousiast op hem reageerde. Ze gromde uit het niets, en joeg hem weg. Ik bedenk me nu dat zij ook twee wolven in zich heeft. Net als ik. Het is maar welke je voedt en de ruimte geeft of begrenst.

www.leiderschapspad.nl

copyright Lief voor honden 2019